Drijfhout Berichten

‘Je mag me alles vertellen’, zei Elise toen Emma snikte dat ze beter haar gevoel had gevolgd. Hoe dikwijls kwam je zo iemand tegen? ‘Wat is er dan precies gebeurd?’,…

Lees verderEen man uit de zee

Vrijdag. Geen mobieltje, geen internet. Eindelijk verlost van de wereld die over de vloer komt. Het schemert als ik in Oostende uit de trein stap. Met een mengeling aan gevoelens doorkruis…

Lees verderDe pareldragers

En sluit ik de ogen, dan stel ik me de vloedgolf voor. Eerst trekt de zee zich terug zoals goochelaars hun tafellaken onder borden en glazen wegtrekken. Ze laat vissen…

Lees verderSchuimkoppen

Toen mijn oom Roger Lancszweert uit Oostende 45 jaar oud was, kocht hij zich een doos met penseeltjes en aquarelverf. Het was heel vreemd deze zware man die ongecontroleerd in…

Lees verderPenselen

Gisteren was ik er terug. Op de plaats waar ik zal blijven komen tot ik haar nog één keer zie en kan ruiken. Twee zintuigen volstaan om lief te hebben.…

Lees verderZingetuigen

Het loungy sfeertje van de beachclub maakt me onrustig. De bezoekers komen er voor koffie en een luie zondagmiddag. Ik zoek wat anders. Maar de jonge goden in half afgestroopte…

Lees verderHerenleed

Het is druilerig weer op zeven september 1899 te Brussel, de kinderkopjes ogen verraderlijk glad in de Belgische straten. Verandering van spijs doet eten zegt men weleens, maar Leon mist…

Lees verderOostende