Drijfhout Berichten

Van de eerste bibliotheek herinner ik me eerst alleen nog de boeken. Pietje Puk. Dan alsnog de eerste keer. De kartonnen lidkaart. Schots en scheve datumstempels. Mijn kinder-ik vond het…

Lees verderWat ik nog weet

Hij voelde zich hier alleen in Oostende. Niks was nog zoals vroeger… Waarom had hij ook zo nodig zijn graf willen ontvluchten? Nog eens zijn geboortestad aanschouwen, bleek hem een…

Lees verderDe terugkeer van Ensor

Nooit gedacht dat ze over een relatief korte periode ook die zucht zou slaken. Het klonk als een overgeërfde echo van de verzuchtingen van haar ouders en haar grootouders in…

Lees verderWaar is de tijd?

Twee weken na het voorval met de Dikke begaven wij ons opnieuw naar het Bosje. Het was een gewone grijze zaterdagmiddag: wat voor kunst- en vliegwerk wij ook zouden aanwenden…

Lees verderJongenseer

Het regent zachtjes. Een onrustig wolkenspel werpt zijn schaduw over het donkere kabbelende water van het dok. Vissersboten dansen op en neer. Netten wuiven flauw over de roestige balustrades. Een…

Lees verderDe rattenstoet

Nathalie en Hans waren ruim anderhalf uur onderweg en nog stonden ze maar aan het verkeersknooppunt van Zwijnaarde. Het was een sombere, herfstige zaterdag­mid­dag begin novem­­ber. Er woei een gure…

Lees verderDe barst in de golfbreker

Het was op een zondag in de vroege herfst dat er vreemde, zwarte eilanden opdoken tussen de golven. Boven de zee ter hoogte van hotel ‘Thermae Palace’ was plots een…

Lees verderDe vogeljongen

Onderweg naar de winkel zit ik achter het stuur wat te dagdromen. Ik kan het mij veroorloven want de Vindictivelaan ken ik op mijn duimpje. Elke dag ontrolt deze laan…

Lees verderHet diner