Tag: Leopoldpark

Het is valavond, de schemering staat op het punt om door te breken. Nog even en de laatste zonnestralen verdwijnen achter de hoogbouw op de zeedijk. Ik zet mijn zwembril…

Lees verderVervallen stad

Oostende 1929 Mijn vrouw heeft iets met huizen, ik niet. Ze is zo blij als een mus met onze verhuizing naar de Smet de Naeyerlaan, ook Madeleintje vindt het nieuwe…

Lees verderGeen licht zonder donker

‘Hé! Jij! Wat kijk je me nou! Met je tandeloze visbek en je starend dwingelandsoog, rossige bespotte Vincent, met die wrede kwijlmuil van Poe!’ In je spiegel met zelfcorset… De…

Lees verderOog om oog, angst om angst

Clo

‘Een klein volkorenbroodje gesneden, alstublieft.’ Het meisje achter de toonbank voert automatisch de opdracht uit, ik draai me om en kijk naar buiten. Een troosteloze winterdag, het einde van een…

Lees verderClo

[rt_reading_time label=”Leesduur:” postfix=”minuten”] Zondag 20 april 2014. We logeerden in appartement Notting Hill. Hugh Grant niet gezien. Uit goede bron vernomen dat hij zich in de linnenkamer van Hotel Du…

Lees verderKoorddanser

[rt_reading_time label=”Leesduur:” postfix=”minuten”] Dit wordt het einde’, spookt door mijn hoofd. Het water komt ondertussen al tot mijn borst en blijft razendsnel stijgen. Als een waterval stroomt het zeewater in…

Lees verderVerdronken liefde

[rt_reading_time label=”Leesduur:” postfix=”minuten”] Oostende, eindstation van deze trein’, weergalmt het door de wagons. Deze boodschap tovert altijd een glimlach op mijn lippen. Ik weet al op voorhand dat de zilte…

Lees verderDe Ikea-man

[rt_reading_time label=”Leesduur:” postfix=”minuten”] Mama moet gaan werken, liefje, maar ik kom je straks zeker halen.’ Kordaat duwde ze Jonas in de handen van Kitty. ‘Kom Jonas, we gaan nog even…

Lees verderAfrodisiaca