Tag: Wapenplein

En sluit ik de ogen, dan stel ik me de vloedgolf voor. Eerst trekt de zee zich terug zoals goochelaars hun tafellaken onder borden en glazen wegtrekken. Ze laat vissen…

Lees verderSchuimkoppen

Gisteren was ik er terug. Op de plaats waar ik zal blijven komen tot ik haar nog één keer zie en kan ruiken. Twee zintuigen volstaan om lief te hebben.…

Lees verderZingetuigen

Het was moeilijk om haar niet op te merken. Ze hoorde niet thuis op de houten bank in het derde klas coupé. Volledig in het zwart, haar gezicht verborgen achter een…

Lees verderSilhouet

Het regent zachtjes. Een onrustig wolkenspel werpt zijn schaduw over het donkere kabbelende water van het dok. Vissersboten dansen op en neer. Netten wuiven flauw over de roestige balustrades. Een…

Lees verderDe rattenstoet

Nathalie en Hans waren ruim anderhalf uur onderweg en nog stonden ze maar aan het verkeersknooppunt van Zwijnaarde. Het was een sombere, herfstige zaterdag­mid­dag begin novem­­ber. Er woei een gure…

Lees verderDe barst in de golfbreker

Omdat Sinterklaas voorbij is, kopen we in de bloemenzaak op het gelijkvloers een minikerstboom. Vanaf mijn plekje in de rij voor de kassa zie ik andere mensen met kerstrozen en…

Lees verderGeen feest

Het was een visser die het me vertelde. Je ziet ze niet zo vaak meer, met gele oliejekker en zuidwester op het hoofd, de zwarte lieslaarzen glimmend tussen de vissenkoppen,…

Lees verderEen visser is geen zondaar

Vicky liep langs de rustige straten van Oostende. Van het station naar de Kapellestraat. Langs de vele winkels. De markt vulde het Wapenplein waardoor de kiosk moeilijk te zien was…

Lees verderD’Ostende